تعزیه در لغت به معنای سوگواری و عزاداری است و در تعریف عام‌تر به تئاترهای مذهبی که درباره واقع کربلا هستند، گفته می‌شود. نام اصلی تعزیه، شبیه خوانی یا شبیه‌گردانی است، یعنی اینکه افراد اجرا کننده، شبیه و بازی کننده نقش شخصیت‌های اصلی هستند.

نکته‌ای که در این میان باید به آن اشاره کرد این است که تعزیه لزوما درباره امام حسین (ع) و واقعه کربلا نیست، نمایشنامه‌های تعزیه درباره موضوعات دینی و حماسی است مثل تعزیه حضرت ابراهیم، تعزیه امامان مختلف و حتی تعزیه خنده‌دار هم داریم.

تعزیه که مجموعه‌ای از رنگ،شعر و موسیقی است؛ بیشتر برای مرگ اولیا و عزیزان از دست رفته اجرا می‌شود. نمایشی مذهبی که خیر و شر در آن مبارزه می‌کنند.

تعزیه در سال ۲۰۱۰ در میراث فرهنگی و معنوی یونسکو ثبت شده است و با اینکه در نقاط دیگر جهان از جمله جزیره ترینیداد در دریای کارائیب تا جزایر اندونزی اجرا می‌شود، اما تعزیه از ایران برآمده است. سابقه آن به سال‌ها قبل از عاشورا و ورود اسلام به ایران برمی‌گردد که به آن «سووشون‌خوانی» می‌گفتند و نمایش در آتش رفتن سیاوش اجرا می‌شد که وقتی سیاوش، سالم از میان آتش رد می شد، نشانی از بی‌گناهی او بود.

تعزیه، تئاتر مذهبی است که نمایشنامه آن به صورت شعر است و همراه با موسیقی اجرا می شود بنابراین با تئاتری مذهبی متداول فرق دارد. البته قواعد تئاتر در آن رعایت می‌شود، کارگردان، بازیگر و نمایشنامه دارد و روی صحنه هم اجرا می‌شود، البته لباس، تجهیزات و گریم هم دارد.

به هر اجرای تعزیه، «مجلس» می‌گویند؛ بازیگران آن را «شبیه خوان» می‌نامند، کارگردان تعزیه، «معین البکا» و نویسنده آن «مقتل‌نویس» است. همچنین به نمایشنامه تعزیه، «جُنگ» می‌گویند. تهیه‌کننده تعزیه، «بانی» و مابقی عوامل را هم «عمله تعزیه» می‌نامند.

تعزیه نوین(روضه تصویری) با الهام گرفتن از برنامه های تلفیقی شب آفتابی و شبی در کهکشان آقای بهزاد بهزاد پور، که در اواخر دهه هشتاد و اوایل دهه نود اجرا می شد، از سال ۱۳۹۲ وارد حوزه تعزیه گردید و برای اولین بار در دهستان میرشمس الدین از توابع شهرستان تنکابن در استان مازندران به اجرای نمایش پرداخت.

نویسنده و تهیه کنندگان نمایش میدانی تعزیه نوین به جهت پیشگیری از عقب ماندگی در عرصه رسانه های نوظهور، و برای احیای تعزیه صحیح به سبک و سیاق مخاطب امروزی به تولید محتوای مستند و منطبق بر واقعیات پرداخته و با استفاده از عناصر سه گانه ی نور، صدا و حرکت، نمایش جدیدی از تعزیه را ابداع کرده اند. تا تعزیه در دراز مدت منسوخ نگشته بلکه با حرکت زمان جلو رفته و منبطق با ذائقه ی مخاطب به صحنه بیاید.

عنوان تعزیه نوین متولد ۱۳۹۲ است، که در مرحله ی اجرا، فراتر از یک تئاتر و یا یک‌ تعزیه می باشد،

روایت محوری، داستان گویی و دیالوگ های ضبط شده از اِلمانهای اصلی تعزیه نوین جهت فاخر شدن اثر است. که خوشبختانه مورد استقبال اقشار مختلف قرار گرفته است.

رواق - نمایش از غدیر تا عاشورا - تنکابن ۹۸